จากข้อมูลของสถาบันมะเร็งแห่งชาติ มะเร็งเต้านม เป็นมะเร็งที่พบบ่อยที่สุดในเพศหญิง และมีจำนวนผู้ป่วยเพิ่มมากขึ้นทุกปี โรคนี้ระยะเริ่มแรกมักไม่แสดงอาการ หากพบก้อนขนาดใหญ่หรือมีน้ำเลือด น้ำเหลืองไหลจากหัวนม ก็มักเป็นระยะที่มะเร็งเต้านมได้ลุกลามและแพร่กระจายแล้ว

ผู้ที่มีความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งเต้านม

• ผู้หญิงที่เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ โดยเฉพาะเมื่ออายุ 40 ปีขึ้นไป
• ผู้มีพฤติกรรมบริโภคไขมันสูง
• ผู้มีภาวะอ้วน
• ผู้ที่ดื่มแอลกอฮอล์
• ผู้ไม่ออกกำลังกาย

การตรวจดิจิทัลแมมโมแกรมคืออะไร?
การตรวจดิจิทัลแมมโมแกรม (Digital mammography) เป็นการตรวจเต้านมด้วยเครื่องที่ใช้รังสีเอกซเรย์ปริมาณรังสีต่ำ (Low-dose X-ray) แล้วฉายออกมาเป็นภาพดิจิทัล ให้เห็นลักษณะความเข้ม-ทึบ ที่ต่างกันของเนื้อเยื่อในเต้านมแต่ละชนิด เช่น เนื้อเยื่อเต้านม หลอดเลือด ไขมัน หินปูนหรือกลุ่มแคลเซียมที่เกิดจากมะเร็งท่อน้ำนมระยะแรก รวมถึงก้อนเนื้องอก ช่วยให้พบความผิดปกติของเต้านมได้ตั้งแต่ระยะแรกเริ่ม

ดิจิทัลแมมโมแกรม VS แมมโมแกรม
การตรวจเต้านมด้วยแมมโมแกรมแบบเดิมจะบันทึกภาพลงบนฟิล์มเอกซเรย์ แต่ดิจิทัลแมมโมแกรมจะบันทึกภาพลงในเครื่องคอมพิวเตอร์

ขั้นตอนการตรวจดิจิทัลแมมโมแกรม

1. นักรังสีเทคนิคจะจัดท่าทางของคุณให้พร้อมสำหรับเครื่องดิจิทัลแมมโมแกรม โดยจะให้เต้านมอยู่ระหว่างแผ่นพลาสติกใส 2 แผ่น
2. นักรังสีเทคนิคควบคุมเครื่องให้ค่อยๆ บีบเนื้อเต้านมผู้รับการตรวจเข้าหากัน แล้วบันทึกภาพถ่ายรังสีด้านบน 1 รูป ด้านข้าง 1 รูป

หลังจากนั้นจึงเข้าสู่ขั้นตอนการอ่านผลอ่านตรวจโดยแพทย์ โดยอาจมีการตรวจเพิ่มเติมหากพบจุดที่ผิดปกติแต่ยังเห็นไม่ชัด

ข้อดี

• สามารถบันทึกภาพเต้านมแบบดิจิทัลที่มีคุณภาพคมชัด ทำให้ตรวจความผิดปกติได้ตรวจได้ค่อนข้างละเอียด แม่นยำ
• ใช้รังสีปริมาณต่ำ ลดปริมาณรังสีลงประมาณ 25% เมื่อเทียบกับการตรวจโดยใช้รังสีเอกซเรย์ทั่วไป

ผู้ที่ควรรับการตรวจดิจิทัลแมมโมแกรม

• ผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยง เช่น มีคนในครอบครัวมีประวัติเป็นมะเร็งเต้านม
• ผู้หญิงอายุ 35 ปีขึ้นไป
• ผู้หญิงที่ได้รับยาฮอร์โมนทดแทน