กระดูกและข้อ

การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพก เป็นวิธีรักษาโรคข้อสะโพกเสื่อม สำหรับผู้ที่รักษาโรคนี้ด้วยวิธีอื่นๆ แล้วไม่ได้ผล หรือบางกรณีอาจใช้สำหรับผู้ป่วยที่ได้รับอุบัติเหตุ กระดูกข้อสะโพกแตก หัก เสียหาย หลายคนที่ได้รับคำแนะนำจากแพทย์ให้ผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกอาจมีความกังวลใจ ว่าการผ่าตัดจะราบรื่นไหม ผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นได้มีอะไรบ้าง หรือยังไม่แน่ใจว่าควรเตรียมอะไรไว้บ้างสำหรับพักฟื้นหลังผ่าตัด เรารวบรวมคำถามที่พบบ่อย เกี่ยวกับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมเอาไว้แล้ว 1. ผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกคืออะไร? ตอบ: การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพก คือ การผ่าตัดเพื่อนำเอากระดูกและเนื้อเยื่อที่สึกกร่อน อักเสบ หรือมีปัญหา ออกจากร่างกายผู้ป่วย แล้วแทนที่ด้วยวัสดุเทียมข้อสะโพก ช่วยรักษาอาการเจ็บปวดจากปัญหาข้อสะโพก และทำให้ผู้ป่วยกลับมาเคลื่อนไหวได้ดีอีกครั้ง 2. การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกมีกี่แบบ? ตอบ: การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกแบ่งออกใหญ่ๆ […]

การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียม คือการผ่าตัดนำเอาวัสดุแทนข้อสะโพกเข้าไปแทนที่ข้อสะโพกจริงที่เสื่อมหรือเสียหายในร่างกายผู้ป่วย มักใช้กับผู้ป่วยที่เป็นโรคข้อสะโพกเสื่อม หรือกระดูกข้อสะโพกแตก หัก เสียหาย การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกมีทั้งเปลี่ยนข้อสะโพกทั้งข้อ และเปลี่ยนเฉพาะบางส่วน สำหรับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมเฉพาะบางส่วน มักทำในผู้ป่วยที่กระดูกบริเวณข้อสะโพกแตก หัก เสียหาย จนไม่สามารถรักษาได้ด้วยแนวทางอื่น การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกที่ประสบความสำเร็จจะช่วยให้ผู้ป่วยกลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้ง กระดูกส่วนข้อสะโพกคือตรงไหน ทำไมบางคนต้องเปลี่ยนข้อสะโพก? ข้อต่อสะโพก คือกระดูกที่มีลักษณะกลมๆ อยู่ที่ปลายของกระดูกต้นขาส่วนต้น กระดูกนี้ตามปกติแล้วจะหุ้มด้วยกระดูกอ่อน และมีน้ำไขข้อหล่อให้เคลื่อนไหวได้อย่างสะดวก ตำแหน่งข้อต่อสะโพกปกติคืออยู่ในเบ้าข้อสะโพก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระดูกเชิงกราน มีลักษณะเป็นเบ้ากลมสำหรับรับข้อต่อสะโพก ในผู้สูงอายุ กระดูกบริเวณนี้มักค่อยๆ สึกหรอ เสื่อม หรืออาจมีภาวะอักเสบร่วมด้วย ก่อให้เกิดความเจ็บปวด

การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมทั้งข้อ เป็นวิธีที่มักใช้รักษาโรคข้อสะโพกเสื่อม ในระดับที่เป็นรุนแรง และไม่สามารถบรรเทาอาการได้ด้วยวิธีอื่นๆ อีกต่อไป การผ่าตัดนี้แพทย์จะนำเอากระดูกและเนื้อเยื่อส่วนที่เสียหาย สึกกร่อน อักเสบ ออกไป แล้วแทนที่ด้วยวัสดุเทียมข้อสะโพก ช่วยให้ผู้ป่วยกลับมาเคลื่อนไหวได้ดีอีกครั้ง โรคข้อสะโพกเสื่อม คืออะไร? โรคข้อสะโพกเสื่อม (Hip Osteophytes) คือโรคที่เกิดจากกระดูกอ่อนที่หุ้มหัวข้อสะโพก สึกหรอลงเรื่อยๆ จนมีลักษณะขรุขระและหยาบ  ทั้งนี้กระดูกอ่อน (Cartilage) เป็นเนื้อเยื่อที่แข็งแรงและยืดหยุ่น ปกติจะหุ้มปลายกระดูกข้อ ทำหน้าที่ลดแรงเสียดทานในข้อต่อ และเป็นตัวดูดซับแรงกระแทก เมื่อกระดูกอ่อนสึกหรอจากโรคข้อสะโพกเสื่อม กระดูกข้อสะโพกกับเชิงกรานอาจเสียดสีกัน ทำให้เกิดการอักเสบและอาการบวม ถ้าเป็นมากแล้วไม่ได้รับการรักษา อาจทำให้ไม่สามารถเคลื่อนไหวบางท่าได้ตามปกติ และยังก่อให้เกิดความเจ็บปวดด้วย

โรคข้อสะโพกเสื่อม เป็นโรคที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ ถ้าตรวจพบตั้งแต่ในระยะแรกๆ อาจบรรเทาอาการให้ดีขึ้นได้ด้วยตนเอง โดยปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์ หรืออาจทำร่วมกับใช้ยาตามที่แพทย์สั่ง กรณีที่ปรับพฤติกรรม ใช้ยา หรือกายภาพบำบัดแล้วไม่ได้ผล เช่น มีอาการเจ็บปวดมากจนไม่สามารถดำเนินชีวิตตามปกติ เช่น รู้สึกติดขัด เจ็บเวลาขยับร่างกาย หรือความสามารถในการเคลื่อนไหวลดลง จนผู้ป่วยปฏิบัติกิจวัตรประจำวันไม่ได้ การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมอาจเป็นอีกทางเลือกที่ควรพิจารณา บทความนี้จะมาเจาะลึกวิธีการรักษาโรคข้อสะโพกเสื่อมในทุกรูปแบบ เพื่อเป็นข้อมูลประกอบการตัดสินใจ และเลือกวิธีรักษาที่เหมาะกับตัวเองมากที่สุด วิธีการรักษาโรคข้อสะโพกเสื่อมด้วยวิธีไม่ผ่าตัด การรักษาโรคข้อสะโพกเสื่อมด้วยวิธีไม่ผ่าตัดมีหลายวิธี ได้แก่ 1. การใช้ยา เป็นวิธีรักษาที่มักใช้ควบคู่กับการปรับพฤติกรรม โดยถ้าอยู่ในระยะเริ่มแรก ที่มีอาการไม่มาก แพทย์มักให้ยากลุ่มต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs) และยาแก้ปวด

โรคข้อสะโพกเสื่อม เป็นภาวะที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ ส่วนมากมักเกิดจากความเสื่อมของร่างกายตามวัย อย่างไรก็ตาม โรคนี้สามารถเกิดขึ้นในคนอายุน้อยได้เช่นกัน โดยเฉพาะหากมีการบาดเจ็บบริเวณข้อสะโพกหรือมีโรคประจำตัวบางอย่างที่ส่งผลต่อข้อ  การตรวจพบความเสื่อมของข้อสะโพกตั้งแต่ระยะแรก เมื่อความเสียหายยังไม่รุนแรง จะช่วยให้ผู้ป่วยได้รับคำแนะนำจากแพทย์อย่างเหมาะสม ทั้งในด้านการบรรเทาอาการเจ็บปวด และการชะลอการดำเนินของโรค ซึ่งจะช่วยยืดระยะเวลา ก่อนจะต้องรักษาด้วยการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมออกไปได้ มาดู 4 ข้อสังเกตหลัก ที่บอกให้รู้ว่าคุณอาจกำลังเป็นโรคข้อสะโพกเสื่อม ดังนี้ 1. อาการเจ็บปวดที่บ่งบอกว่าเป็นข้อสะโพกเสื่อม อาการเจ็บปวดที่บ่งบอกถึงโรคข้อสะโพกเสื่อม มักเกิดขึ้นบริเวณขาหนีบ โดยช่วงแรกอาจปวดร้าวไปถึงข้อเข่า แบบเป็นๆ หายๆ แล้วค่อยๆ เป็นบ่อยขึ้น โดยเฉพาะเมื่อมีการใช้งานข้อสะโพกมากกว่าปกติ เช่น ออกกำลังกายหนัก

ก้อนถุงน้ำที่ข้อมือ เป็นโรคที่พบบ่อยในกลุ่มคนวัยทำงาน ที่มีการใช้งานข้อมืออย่างต่อเนื่อง โดยปกติแล้วก้อนซีสต์นี้จะไม่เป็นอันตรายและสามารถหายไปเองได้ในบางกรณี แต่ถ้าก้อนนี้มีขนาดใหญ่หรือส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวของข้อมือ อาจจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัด บทความนี้ จะพาคุณมาทำความเข้าใจกับการผ่าตัดก้อนถุงน้ำที่ข้อมือ รวมถึงขั้นตอนการผ่าตัด การเตรียมตัวก่อนผ่าตัด การดูแลหลังผ่าตัด และการพักฟื้น รวมถึงคำถามสำคัญที่หลายคนอยากรู้ เช่น การหายขาดจากการผ่าตัดและความเสี่ยงในการกลับมาเป็นซ้ำ ผ่าตัดก้อนถุงน้ำหรือซีสต์ที่ข้อมือ คืออะไร? ก้อนถุงน้ำที่ข้อมือ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซีสต์ข้อมือ (Ganglion Cyst) เกิดจากการสะสมของของเหลวในถุง ซึ่งมักพบที่ข้อมือหรือส่วนอื่นๆ ของร่างกาย โดยทั่วไปแล้วก้อนซีสต์นี้จะมีลักษณะเป็นก้อนนูนออกมาและสามารถเคลื่อนไหวได้ เนื่องจากภายในถุงมีของเหลวคล้ายเจลที่หนืด โดยในกรณีที่มีขนาดเล็ก มักจะไม่เป็นอันตราย และมักหายไปเองได้

โรคก้อนถุงน้ำที่ข้อมือ (Ganglion Cyst) เป็นหนึ่งในปัญหาที่พบได้บ่อย โดยเฉพาะในกลุ่มคนวัยทำงานที่ต้องใช้ข้อมือบ่อย ซึ่งอาจรบกวนการใช้ชีวิตประจำวัน ทั้งในเรื่องความเจ็บปวด ความไม่สะดวกในการเคลื่อนไหว และผลกระทบต่อบุคลิกภาพ  บทความนี้จะพาคุณไปรู้จักวิธีการรักษาโรคก้อนถุงน้ำที่ข้อมือแบบต่างๆ พร้อมข้อดี ข้อเสีย ของแต่ละวิธี  เพื่อให้คุณสามารถเลือกวิธีที่เหมาะสมกับตัวเองได้มากที่สุด โรคก้อนถุงน้ำที่ข้อมือคืออะไร? ก้อนถุงน้ำที่ข้อมือ หรือ Ganglion Cyst คือถุงของเหลวที่มักพบบริเวณข้อมือด้านหลังหรือด้านฝ่ามือ เกิดจากการที่ของเหลวภายในข้อหรือเอ็นไหลออกมาและก่อตัวเป็นถุงน้ำใต้ผิวหนัง แม้สาเหตุจะยังไม่ทราบแน่ชัด แต่เชื่อว่ามีปัจจัยเกี่ยวข้องกับการใช้งานข้อมือซ้ำๆ หรือการบาดเจ็บสะสมเล็กน้อยในบริเวณนั้น ลักษณะของก้อนถุงน้ำ มีลักษณะนูนขึ้นใต้ผิวหนัง ขนาดไม่แน่นอน อาจโตขึ้นหรือลดลงเองได้ มักไม่เจ็บ ยกเว้นเมื่อมีการกดทับเส้นประสาทหรือเอ็นข้างเคียง

อยู่ๆ ก็คลำเจอก้อนบริเวณข้อมือ เริ่มรู้สึกปวดตื้อๆ หรือชาขณะขยับข้อมือ นั่นอาจเป็นสัญญาณเตือนของ “โรคถุงน้ำที่ข้อมือ” หรือ Ganglion Cyst ซึ่งเป็นภาวะที่พบได้บ่อยกว่าที่คิด และแม้จะไม่ใช่เนื้องอกมะเร็งที่อันตราย แต่ก็สร้างความรำคาญและบางครั้งก็รบกวนการใช้ชีวิตประจำวันอย่างมาก มาดูกันว่าถ้ามีอาการแบบนี้ จะมีวิธีตรวจอย่างไร และขั้นตอนการรักษามีอะไรบ้าง โรคถุงน้ำที่ข้อมือ (Ganglion Cyst) คืออะไร? ถุงน้ำที่ข้อมือ คือก้อนที่เกิดจากการสะสมของของเหลวลักษณะคล้ายวุ้นหรือเจลลี่ ภายในบริเวณข้อต่อหรือปลอกหุ้มเส้นเอ็น มักพบบ่อยที่สุดที่ข้อมือหรือมือ รองลงมาคือข้อเท้าและเท้า ลักษณะทั่วไปของถุงน้ำที่ข้อมือ รูปร่าง: ก้อนกลมหรือรี มีขนาดตั้งแต่เล็กจนบางครั้งคลำไม่เจอ ไปจนถึงขนาดใหญ่เท่าเหรียญบาทหรือมากกว่านั้น สัมผัส:

ข้อสะโพกเสื่อม คือ โรคที่ส่วนหัวของข้อสะโพก กับเบ้าสะโพก เกิดการสึกกร่อนหรืออักเสบจนก่อให้เกิดความเจ็บปวดหรือปัญหาการเคลื่อนไหว พบได้บ่อยได้ผู้สูงอายุ หรืออายุ 50 ปีขึ้นไป เนื่องจากความเสื่อมตามอายุ แต่ผู้ป่วยบางรายอาจเป็นข้อสะโพกเสื่อมจากโครงสร้างร่างกายผิดปกติแต่กำเนิด หรือเป็นผลมาจากโรคเกี่ยวกับกระดูกและข้ออื่นๆ ก็ได้ อาการข้อสะโพกเสื่อมในผู้ป่วยแต่ละรายอาจแตกต่างกัน บางคนอาจรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างฉับพลันรุนแรง เมื่อเคลื่อนไหวผิดท่า หรือผู้ป่วยบางรายอาจค่อยๆ รู้สึกว่าสะโพกติดแข็ง โดยค่อยๆ เป็นมากขึ้น จนในที่สุดเคลื่อนไหวอย่างลำบาก หรือกลายเป็นเคลื่อนไหวบางท่าไม่ได้ บางคนอาจค่อยๆ สังเกตพบว่าขาสองข้างของตัวเองยาวไม่เท่ากัน ทำให้เดินกะเผลก 4 ข้อสังเกต บอกให้รู้ว่าคุณอาจเป็นโรคข้อสะโพกเสื่อม รีบรักษาก่อนเป็นหนัก! นอกจากนี้อาการที่กล่าวไปข้างต้นยังอาจบ่งบอกถึงโรคกระดูกและข้ออื่นๆ

ถุงน้ำที่ข้อมือ หรือทางการแพทย์เรียกว่า Ganglion Cyst คือก้อนนูนที่เกิดขึ้นบริเวณข้อมือหรือตามข้อต่ออื่นๆ ของร่างกาย มักไม่มีอันตรายร้ายแรง แต่อาจรบกวนการใช้ชีวิตประจำวันได้ โดยเฉพาะหากเกิดอาการปวด บวม หรือกดทับเส้นประสาท ทำให้มือชา อ่อนแรง หรือเคลื่อนไหวไม่สะดวก บทความนี้จะพาคุณไปทำความรู้จักถุงน้ำชนิดนี้ให้ครบทุกแง่มุม ตั้งแต่สาเหตุ อาการ การวินิจฉัย วิธีรักษา และแนวโน้มในการกลับมาเป็นซ้ำอีกครั้ง 1. ถุงน้ำที่ข้อมือคืออะไร? ตอบ: ถุงน้ำที่ข้อมือ หรือที่เรียกในทางการแพทย์ว่า ถุงน้ำกังกลีออน (Ganglion Cyst) คือก้อนขนาดเล็กที่มักเกิดขึ้นใต้ผิวหนัง บริเวณข้อหรือเส้นเอ็น โดยเฉพาะข้อมือด้านบนหรือด้านฝ่ามือ

ข้อสะโพกเสื่อม เป็นโรคที่พบได้บ่อยในผู้ที่อายุ 55-60 ปีขึ้นไป สาเหตุอาจมาจากความเสื่อมที่เกิดขึ้นเองตามอายุ และ/หรือมาจากปัจจัยอื่นๆ เช่น แรงกดลงบนข้อสะโพก ซึ่งอาจมาจากน้ำหนักตัวหรือการยกสิ่งของ การเคลื่อนไหวในท่าที่ไม่ถูกสุขลักษณะอย่างซ้ำๆ ไปจนถึงโรคเกี่ยวกับกระดูกและข้อ ซึ่งทำให้กระดูกอ่อนที่ข้อสะโพกสึกหรอ จนไม่สามารถทำหน้าที่ห่อหุ้มปกป้องกระดูกข้อสะโพกได้อีกต่อไป กระดูกข้อสะโพกส่วนหัวกับส่วนเบ้าจึงเสียดสีกัน ก่อให้เกิดภาวะอักเสบ นำไปสู่อาการเจ็บ ปวด ข้อติด เคลื่อนไหวได้ไม่เหมือนเดิม ถ้าไม่ได้รับการรักษาอาจยิ่งเป็นมากขึ้นจนส่งผลกระทบการใช้ชีวิตประจำวัน บทความนี้จะพามาทำความรู้จักกับโรคข้อสะโพกเสื่อมแบบเจาะลึกทุกแง่มุม เพื่อให้รู้เท่านั้น และป้องกันได้ 1. ปวดตรงไหน เป็นสัญญาณบอกข้อสะโพกเสื่อม? ตอบ: โรคข้อสะโพกเสื่อมระยะแรก อาจไม่มีอาการแสดงใดๆ เพราะกระดูกอ่อนบริเวณยังเหลือมากพอให้ข้อสะโพกทำงานได้ตามปกติ หรืออาจจะแสดงอาการเฉพาะวันที่ทำกิจกรรมหนักกว่าปกติ

หากคุณสังเกตเห็นก้อนนูนขนาดเล็กปรากฏขึ้นบริเวณข้อมือหรือหลังมือ และเมื่อกดดูจะรู้สึกนิ่มหรือยืดหยุ่น อาจเป็นไปได้ว่าคุณกำลังเผชิญกับ “ภาวะถุงน้ำที่ข้อมือ” หรือที่เรียกในทางการแพทย์ว่า Ganglion Cyst ก้อนชนิดนี้มักไม่ก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรง แต่สามารถสร้างความไม่สบาย หรือรบกวนการใช้งานมือในชีวิตประจำวันได้ บทความนี้จะพาคุณมาทำความเข้าใจเกี่ยวกับถุงน้ำที่ข้อมือ ทั้งในแง่ของลักษณะโรค สาเหตุ อาการ กลุ่มเสี่ยง การวินิจฉัย แนวทางการรักษา รวมถึงสัญญาณอันตรายที่ควรรีบพบแพทย์ ถุงน้ำที่ข้อมือ คืออะไร? ถุงน้ำที่ข้อมือ (Ganglion Cyst) คือก้อนซีสต์ที่เกิดจากการสะสมของของเหลวภายในเยื่อหุ้มข้อหรือเยื่อหุ้มเส้นเอ็น มักปรากฏบริเวณข้อมือด้านหลัง (หลังมือ) แต่ก็สามารถพบได้ในบริเวณอื่น เช่น ฝ่ามือ ปลายนิ้ว

โรคข้อสะโพกเสื่อม พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ เป็นสาเหตุให้เคลื่อนไหวลำบากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการลุก-นั่ง เดิน ขึ้นบันได และยังสร้างความเจ็บปวดรำคาญแก่ผู้ป่วยด้วย ปัจจุบันแนวโน้มผู้ป่วยโรคข้อสะโพกเสื่อมเริ่มมีจำนวนมากขึ้น ซึ่งหากตรวจพบได้เร็ว ทางเลือกในการรักษาก็จะมีหลากหลายขึ้นตามไปด้วย บทความนี้จะมาเจาะลึกทุกรายละเอียด เกี่ยวกับโรคข้อสะโพกเสื่อม ทั้งสาเหตุ อาการ การตรวจ วิธีรักษา และการป้องกัน เพื่อจะได้ทำความเข้าใจและลดโอกาสป่วยเป็นโรคนี้ลงได้ โรคข้อสะโพกเสื่อม คืออะไร? โรคข้อเสื่อม เป็นรูปแบบของโรคข้ออักเสบที่พบมากที่สุด พบบ่อยในผู้ที่อายุ 50 ปีขึ้นไป แต่ก็สามารถเกิดขึ้นในผู้ที่อายุน้อยกว่าได้ โดยอาจมาจากมีความผิดปกติของโครงสร้างร่างกายแต่กำเนิด หรือเป็นผลมาจากโรคบางอย่าง โดยหนึ่งในบริเวณที่เกิดข้อเสื่อมได้ คือบริเวณข้อสะโพก

เมื่อพูดถึงอาการ “ปวดเข่า” หลายคนก็มักนึกถึงสาเหตุที่เกี่ยวข้องกับอาการบาดเจ็บ หรือปัญหาข้อเข่าเสื่อม ก่อนเป็นอันดับต้นๆ แต่ความจริงแล้ว ยังมีภาวะและความผิดปกติอื่นๆ ที่สามาถก่อให้เกิดอาการปวดเข่าได้อีกเช่นกัน มาทำความรู้จักโรคที่ทำให้เกิดอาการปวดเข่า สาเหตุ อาการ เพื่อจะได้ประเมินอาการตัวเองเบื้องต้น และไปพบแพทย์เพื่อรักษาอย่างตรงจุด โรคที่ก่อให้เกิดอาการปวดเข่าจะมีอะไรบ้าง ติดตามได้ในบทความนี้ 1. ภาวะเอ็นไขว้หน้าเข่าขาด ภาวะเอ็นไขว้หน้าเข่าขาด (Anterior Cruciate Ligament Injury) เป็นภาวะการฉีกขาดที่ “เส้นเอ็นไขว้หน้า” ซึ่งเป็นเส้นเอ็นที่อยู่ตรงส่วนกลางของข้อเข่า ยึดระหว่างกระดูกต้นขาและกระดูกหน้าแข้ง ทำหน้าที่ควบคุมให้ข้อเข่าเคลื่อนไหวได้อย่างมั่นคงและอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม ไม่มีการบิดหมุนของข้อเข่าเกิดขึ้น ภาวะเอ็นไขว้หน้าเข่าขาดเป็นอาการที่พบได้บ่อยในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย และพบได้บ่อยในกลุ่มนักกีฬา โดยเฉพาะกีฬาประเภทที่ต้องมีการปะทะ

การรักษาอาการไหล่หลุดแบ่งออกได้ 2 รูปแบบหลักๆ ได้แก่ การรักษาด้วยวิธีผ่าตัดและไม่ผ่าตัด ซึ่งหลายคนอาจสงสัยว่า แล้วต้องไหล่หลุดแบบไหนถึงต้องผ่าตัด แล้วแบบไหนที่ยังไม่ต้องถึงขั้นผ่าตัดก็ได้ ในบทความนี้ มาเจาะลึกความต่างของ 2 รูปแบบการรักษาภาวะข้อไหล่หลุดพร้อมกัน ผ่าตัดกับไม่ผ่าตัด มีข้อแตกต่างกันอย่างไร 1. การรักษาภาวะข้อไหล่หลุดแบบไม่ผ่าตัด การรักษาภาวะข้อไหล่หลุดแบบไม่ผ่าตัด มักประกอบไปด้วยกระบวนการรักษา 3 ขั้นตอนหลักๆ ได้แก่  แพทย์ให้ยาระงับปวด  แพทย์จัดกระดูกข้อไหล่ให้กลับเข้าที่ จากนั้นให้ผู้ป่วยใส่ที่คล้องแขนไว้ประมาณ 2-4 สัปดาห์ หลังถอดที่คล้องแขน แพทย์จะให้ผู้ป่วยทำกายภาพบำบัดหัวไหล่ เพื่อฟื้นฟูสมรรถภาพและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ทำให้ผู้ป่วยกลับมาใช้งานหัวไหล่ได้ตามปกติอีกครั้ง

ไหล่หลุดซ้ำๆ เป็นบ่อยจนกระทบชีวิตประจำวัน อยากรักษาให้หายขาด แต่ไม่อยากผ่าตัดใหญ่ ไม่อยากพักฟื้นนาน ทำยังไงดี? ปัจจุบันนี้ มีทางเลือกใหม่คือ การผ่าตัดส่องกล้องรักษาภาวะไหล่หลุด ที่มีการใช้นวัตกรรมกล้องผ่าตัดกำลังขยายสูงเป็นตัวช่วยในการผ่าตัด แต่ขณะเดียวกัน ผู้ป่วยจะยังมีแผลผ่าตัดที่เล็กกว่า เจ็บน้อยกว่า และใช้เวลาพักฟื้นสั้นกว่าเทคนิคผ่าตัดแบบดั้งเดิม บทความนี้จะพามาเจาะลึกเทคนิคการผ่าตัดรักษาภาวะข้อไหล่หลุดด้วยเทคนิคส่องกล้อง ทั้งขั้นตอน การเตรียมตัว การดูแลตนเองหลังผ่าตัด รวมถึงระยะเวลาพักฟื้น และค่าใช้จ่ายในเบื้องต้น ผ่าตัดไหล่หลุดแบบส่องกล้อง คืออะไร? การผ่าตัดไหล่หลุดแบบส่องกล้อง (Arthroscopic Bankart Repair) คือ การผ่าตัดเพื่อรักษาภาวะข้อไหล่หลุดด้วยการใช้กล้องผ่าตัดเป็นตัวช่วยในการเข้าซ่อมแซมเย็บปลอกหุ้มข้อและหมอนรองข้อไหล่ที่ฉีกขาด หรือยืดตัวออกให้กลับมาตึงและสามารถใช้งานได้ใกล้เคียงกับปกติอีกครั้ง  การผ่าตัดไหล่หลุดแบบส่องกล้องใช้ระยะเวลาประมาณ

อาการไหล่หลุด เป็นภาวะที่เกิดขึ้นได้กับคนทุกเพศทุกวัย นอกจากจะทำให้เจ็บหรือปวดแขนมากแล้ว ยังอาจส่งผลกระทบต่อการใช้งานแขนในอนาคตอีกด้วย หลายคนที่เคยมีอาการไหล่หลุด หรือเคยเห็นคนใกล้ชิดมีอาการดังกล่าว อาจสงสัยว่าภาวะนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร อันตรายไหม หายเองได้หรือเปล่า จำเป็นต้องผ่าตัดหรือไหม บทความนี้รวมคำตอบไว้ให้แล้ว 1. ไหล่หลุด มักเกิดจากสาเหตุอะไร? ตอบ: สาเหตุที่พบได้บ่อยของการเกิดภาวะข้อไหล่หลุด ได้แก่ การเล่นกีฬา โดยเฉพาะที่มีการชนหรือกระแทกอย่างรุนแรง เช่น ฟุตบอล บาสเก็ตบอล รักบี้ ว่ายน้ำ อเมริกันฟุตบอล อุบัติเหตุ จนไหล่ได้รับบาดเจ็บ เช่น รถชน รถล้ม

ไหล่โดนกระแทกมาแรงๆ ปวดหัวไหล่มาก เสี่ยงไหล่หลุดหรือเปล่า? มีวิธีสังเกตอาการของภาวะนี้ได้อย่างไร และถ้าเป็นแล้ว ร้ายแรงมากหรือไม่ ต้องผ่าตัดเท่านั้นหรือเปล่า มาอ่านข้อมูลอย่างกระชับของนิยาม สาเหตุ อาการ และวิธีรักษาภาวะข้อไหล่หลุดในบทความนี้ ภาวะข้อไหล่หลุด คืออะไร? ภาวะข้อไหล่หลุด (Dislocated Shoulder) คือ ภาวะที่หัวกระดูกข้อไหล่ซึ่งมีรูปร่างคล้ายลูกบอลหลุดออกหรือเคลื่อนที่จนอยู่ไม่ตรงกับเบ้ากระดูกหัวไหล่ โดยอาจหลุดหรือเคลื่อนไปด้านหน้า ด้านหลัง ด้านล่าง หรือทิศทางอื่นๆ แต่โดยส่วนมากที่พบได้บ่อยจะเป็นการหลุดหรือเคลื่อนไปด้านหน้า สาเหตุของภาวะข้อไหล่หลุด สาเหตุที่พบได้บ่อยของการเกิดภาวะข้อไหล่หลุด ได้แก่ การเกิดอุบัติเหตุจนไหล่ได้รับบาดเจ็บ เช่น รถชน รถล้ม

เอ็นบาดเจ็บ (Ligament injury) และเอ็นขาด (Ligament tear หรือ Ligament rupture) เป็นความผิดปกติของเส้นเอ็นที่พบได้เป็นประจำ ทั้งจากอุบัติเหตุระหว่างเล่นกีฬา หรือการดำเนินกิจวัตรประจำวัน พบได้ในทุกเพศและทุกวัย สามารถเกิดขึ้นได้กับทุกข้อต่อ โดยเฉพาะข้อเข่าและข้อเท้า เอ็น คืออะไร อาการของเอ็นขาดเป็นอย่างไร? เส้นเอ็น (Ligament) เป็นโครงสร้างที่ประกอบขึ้นจากเส้นใยจำนวนมาก ทำให้มีความแข็งแรง แต่ก็ยังมีความยืดหยุ่นอยู่บ้าง พบได้ที่เกือบทุกข้อต่อในร่างกาย หน้าที่หลักของเอ็นคือ ให้ความแข็งแรงแก่ข้อต่อและช่วยป้องกันไม่ให้กระดูกสองชิ้นเคลื่อนที่ออกจากกันมากเกินไป เอ็นบาดเจ็บเกิดขึ้นได้กับทุกข้อต่อ มักเกิดขึ้นเมื่อได้รับแรงกระทำจากภายนอก (Acute injury) โดยเฉพาะแรงบิด หรือการยืดแบบกระทันหัน

ภาวะเส้นเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าฉีกขาด (Anterior cruciate ligament injury) ถือเป็นการบาดเจ็บของเข่าที่พบได้มากที่สุดประเภทหนึ่ง โดยเส้นเอ็น ACL นี้ เป็น 1 ใน 4 เส้นเอ็นหลักของข้อเข่า ทำหน้าที่เชื่อมส่วนบนของกระดูกหน้าแข้งกับส่วนล่างของกระดูกต้นขาเพื่อป้องกันไม่ให้หน้าแข้งเลื่อนไปข้างหน้า รวมถึงเพิ่มเสถียรภาพในการหมุนเข่า เส้นเอ็นหลักของข้อเข่า ประกอบไปด้วย เอ็นไขว้หน้า (Anterior cruciate ligament: ACL) เอ็นไขว้หลัง (Posterior cruciate ligament: PCL) เอ็นเข่าด้านใน (Medial collateral

โรคกระดูกพรุน  ไม่ใช่เรื่องไกลตัว เมื่ออายุมากขึ้นความเสี่ยงที่จะเป็นก็มากขึ้นตาม โดยเป็นภาวะที่ร่างกายขาดสมดุลระหว่างการสร้างและการทำลายของกระดูก ซึ่งจะมีการทำลายมากกว่า ทำให้มวลกระดูกลดลง กระดูกก็มีความแข็งแรงลดลงด้วย ส่งผลให้กระดูกหักง่ายขึ้น สาเหตุที่ก่อให้เกิดโรคกระดูกพรุน ได้รับแคลเซียมไม่เพียงพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงวัยเด็กและวัยหนุ่ม สาว ซึ่งเป็นช่วงที่ควรสร้างความหนาแน่นของกระดูกมากที่สุด สาเหตุจากกรรมพันธุ์ หากสมาชิกในครอบครัว เช่น ปู่ ย่า ตา ยาย มีอาการของโรคกระดูกพรุนอย่างชัดเจน โอกาสที่บุตรหลานจะเป็นโรคกระดูกพรุนจะสูงถึง 80% ส่วน 20% ที่เหลือนั้น ขึ้นอยู่กับลักษณะในการรับประทานอาหาร และการออกกำลังกาย การสูบบุหรี่ การดื่มสุราเป็นประจำ จะลดประสิทธิภาพการดูดซึมธาตุแคลเซียมในร่างกาย ทำให้กระดูกเสื่อมและหดลงเร็ว การดื่มกาแฟมากๆ หรือเครื่องดื่มที่มีคาเฟอีน เช่น

โรคข้อเข่าเสื่อม เป็นโรคเรื้อรังที่พบบ่อยในผู้สูงอายุที่มีผลต่อการใช้ชีวิตประจำวันของผู้สูงอายุอย่างมาก เพราะนอกจากจะต้องทุกข์ทรมานจากอาการปวด บวม และอักเสบของเข่าแล้ว ยังทำให้มีอาการปวดและเจ็บข้อขณะเคลื่อนไหวได้ จนทำให้ผู้ที่ป่วยด้วยโรคข้อเข่าเสื่อมไม่อยากจะเคลื่อนไหวข้อ จนส่งผลให้ข้อติดหรือข้อผิดรูปไปในที่สุด การมีความรู้และความเข้าใจเรื่องโรคข้อเสื่อมจึงเป็นเรื่องจำเป็นและสำคัญดังนี้ โรคข้อเข่าเสื่อมคืออะไร โรคข้อเข่าเสื่อม คือ โรคที่เกิดจากกระดูกอ่อนของข้อเข่า หรือ ผิวข้อสึกกร่อน เป็นผลให้ข้อต่อเสียดสีกันจนเกิดการอักเสบ ปวด บวม โดยปกติแล้ว กระดูกอ่อนที่ฉาบผิวข้อต่อ มีหน้าที่ในการป้องกันการเสียดสีกันของกระดูกข้อเมื่อเคลื่อนไหว เช่น การเดิน การลุกนั่ง การยืน การเคลื่อนไหวเหล่านี้ข้อต่อจะทำงานประสานกันอย่างต่อเนื่อง เมื่อกระดูกอ่อนที่ข้อต่อผุผังหรือบางลง กระดูกข้อต่อก็จะเสียดสีกันจนเกิดการอักเสบ  ส่งผลให้ผู้ป่วยมีอาการดังนี้ อาการและอาการแสดงของโรคข้อเข้าเสื่อม

ภาวะเอ็นไขว้เข่าขาด ไม่ว่าจะที่เอ็นไขว้หน้าหรือเอ็นไขว้หลัง เป็นอีกกลุ่มอาการบาดเจ็บที่ทำให้ใครหลายคนไม่สามารถเดินและใช้เข่าทำกิจวัตรประจำวันได้อย่างมั่นคง นอกจากนี้ในกลุ่มนักกีฬาหลายๆ คน ยังส่งผลกระทบให้ความแข็งแรงและสมรรถภาพร่างกายโดยรวมลดลงด้วย เพราะไม่สามารถซ้อม หรือฝึกร่างกายได้ดังเดิม  แต่การผ่าตัดรักษาเอ็นไขว้เข่าฉีกขาด ก็เป็นเรื่องที่หลายคนกังวล กลัวว่าผ่าแล้วจะกลับมาเดินได้ไหม ออกกำลังกาย เล่นกีฬาได้เหมือนเดิมหรือเปล่า หรือเราจะต้องอยู่กับเส้นเอ็นที่ฉีกขาดนี้ไปตลอดชีวิต ในบทความนี้ HDmall.co.th ขอรวบรวมคำถามที่พบบ่อย รวมถึงสิ่งที่หลายคนอาจยังเข้าใจผิดเกี่ยวกับการรักษาเอ็นไขว้เข่าขาดมาให้คุณได้อ่านกัน 1. เอ็นไขว้เข่าขาด รักษาได้กี่วิธี? ตอบ: แนวทางการรักษาเมื่อเกิดภาวะเอ็นไขว้เข่าขาดจะแบ่งออกได้ 2 แนวทางหลัก ๆ ได้แก่ การรักษาด้วยวิธีไม่ผ่าตัด นิยมใช้ในผู้ที่มีอาการบาดเจ็บของเอ็นไขว้เข่าเพียงเล็กน้อย หรือในผู้ที่เอ็นไขว้เข่าฉีกขาด

เส้นเอ็นไขว้หลังเข่า เป็นหนึ่งในเส้นเอ็นสำคัญที่ทำหน้าที่ยึดกระดูกต้นขาและกระดูกหน้าแข้งเข้าด้วยกัน ทำให้เราสามารถใช้ข้อเข่าและขาเคลื่อนไหวร่างกายได้อย่างมั่นคง อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวร่างกายในอิริยาบถที่ไม่เหมาะสม หรือการเกิดอุบัติเหตุจนเข่าได้รับกระแทกอย่างรุนแรงก็สามารถทำให้เส้นเอ็นไขว้หลังเข่าฉีกขาดได้ การรักษาภาวะเส้นเอ็นไขว้หลังเข่านั้นสามารถแบ่งออกได้ 2 รูปแบบ ได้แก่ วิธีรักษาแบบไม่ผ่าตัดและวิธีรักษาแบบผ่าตัด ซึ่งปัจจุบันการผ่าตัดเอ็นไขว้หลังเข่า ถือเป็นการผ่าตัดเล็กที่มีความปลอดภัย แผลเล็ก เจ็บน้อยกว่า และไม่ได้น่ากลัวอย่างที่หลายคนคิด การักษาเอ็นไขว้หลังเข่าฉีกขาด มีกี่วิธี เป็นแล้วไม่รักษา ไม่ผ่าตัดได้ไหม เมื่อผู้ป่วยมีภาวะเอ็นไขว้หลังฉีกขาด โดยส่วนใหญ่มักจะยังใช้ชีวิตประจำวันได้ตามปกติ แต่อาจจะรู้สึกเจ็บปวดบริเวณเข่า หรือเกิดภาวะข้อเข่าเคลื่อนได้ง่ายกว่าคนทั่วไป โดยเฉพาะเมื่อทำกิจกรรมที่ต้องมีการบิดหมุนหัวเข่า เช่น การออกกำลังกาย เล่นกีฬาประเภทต่างๆ  ที่สำคัญผู้ที่มีภาวะเอ็นไขว้หลังหัวเข่าฉีกขาด แต่ไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสม