ใบเตย คืออะไร ลักษณะทางพฤกษศาสตร์และแหล่งกำเนิด

ทำความรู้จักกับใบเตย พืชหอมพื้นบ้านของไทย

ใบเตยหรือเตยหอม เป็นพืชล้มลุกที่คนไทยคุ้นเคยกันดีมาตั้งแต่อดีต มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pandanus amaryllifolius Roxb. จัดอยู่ในวงศ์ Pandanaceae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับเตยทะเล เป็นพืชที่มีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์และนิยมนำมาใช้ในอาหารไทยหลากหลายชนิด

พืชชนิดนี้มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ทั่วไปในประเทศไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ ด้วยความที่ปลูกง่ายและเจริญเติบโตได้ดีในสภาพอากาศร้อนชื้น จึงเป็นพืชที่พบเห็นได้ตามบ้านเรือนทั่วไปในประเทศไทย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์และวิธีสังเกตใบเตย

ใบเตยเป็นพืชล้มลุกขนาดเล็กถึงขนาดกลาง มีลำต้นสั้นอยู่ใกล้ระดับดินหรืออาจตั้งตรงขึ้นเล็กน้อย ลำต้นมีรอยแผลใบเก่าเรียงซ้อนกันเป็นชั้น มักมีรากอากาศแตกออกจากโคนต้น ขยายพันธุ์ได้ดีโดยการแตกหน่อจากลำต้นเดิม

ใบมีลักษณะเรียวยาวคล้ายดาบ ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบไม่มีหนาม ผิวใบเรียบเป็นมันสีเขียวสด ใบยาวประมาณ 40-80 เซนติเมตร กว้างประมาณ 3-5 เซนติเมตร ใบเรียงสลับเวียนรอบลำต้นแบบเกลียว เมื่อขยี้ใบจะส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ เฉพาะตัว

ใบเตยที่ปลูกในประเทศไทยมักไม่ออกดอก แต่หากออกดอกจะมีลักษณะเป็นช่อดอกสีขาวนวล ผลเป็นผลรวม พืชชนิดนี้ชอบดินร่วนซุย ระบายน้ำได้ดี และต้องการความชื้นสูง จึงเจริญเติบโตได้ดีในบริเวณที่มีน้ำหรือความชื้นเพียงพอ

• ใบเรียวยาวสีเขียวสด ผิวเรียบเป็นมัน ไม่มีหนามที่ขอบใบ
• มีกลิ่นหอมเฉพาะตัวเมื่อขยี้หรือนำไปต้ม
• ลำต้นสั้น มักมีรากอากาศและหน่อแตกจากโคนต้น
• ชอบที่ร่มรำไร ดินชื้น และสภาพอากาศร้อนชื้น

คำถามที่พบบ่อย

หัวข้อที่เกี่ยวข้อง